Το ανέκδοτο αυτό live κυκλοφόρησε επιτέλους μετά από αναμονή 35 χρόνων το 2006 από τη Blue Note. O Grant Green, γεννηθείς στο Missouri το 1935, άρχισε να παίζει επεγγελματικά στη ηλικία των 12. Ο Lou Donaldson ανακαλύπτει τον ταλαντούχο κιθαρίστα και τον φέρνει στην Νέα Υόρκη το 1959, εξασφαλίζοντάς του συμβόλαιο με την Blue Note Records.
Έχοντας ήδη συμμετάσχει σε πάνω από 25 ηχογραφήσεις για την Blue Note στις αρχές και στα μέσα της 10ετίας του '60, επιστρέφει το 1969 μετά από αποτοξίνωση για χρήση ηρωϊνης (O Lou Donaldson είχε χαρακτηριστικά πει: "He was a junkie when I met him. He worked with me for a while but I had to let him go" - και ποιος δεν ήταν βέβαια από όλους τους μουσικούς jazz εκείνης της εποχής - συμπεριλαμβανομένου και του Lou Donaldson.) με ένα ήχο πιο funky που καθορίζει το στυλ του για την περίοδο 1969 - '72. Ένα χρόνο πριν ηχογραφήσει το Mellow Madness χρονολογείται το live που έδωσε στο Detroit στο Club Mozambique. Το κομμάτι που ακολουθεί, αν και δεν έχει αποδοθεί σε κάποιον, ανήκει πιθανότατα στον ίδιο.
H Mississipi Records ιδρύθηκε από τον Alex Yusimov κάπου μέσα στο 2003.Ο Yusimov, μη έχοντας μόνιμη κατοικία εκείνη τη περίοδο, χρησιμοποίησε το όνομα και την διεύθυνση του φίλου του Eric Isaacson που ξεκινούσε ένα δισκοπωλείο με το όνομα Mississipi Records στο Portland. Το πρώτο LP από τη Mississipi Records έμελλε να είναι μια ηχογράφηση από το σχήμα του ίδιου του Yusimov ονόματι Duck Duck Gray Duck (MR-01). Η 4η (MR-04) κυκλοφορία της Mississipi Records σήμανε την ενεργή συμμετοχή για πρώτη φορά του Isaacson στην δισκογραφική. Προόκειται για μία κυκλοφορία σε κασσέτα της τριμελούς punk μπάντας του Isaacson (με ένα 10χρονο αγόρι ως τραγουδιστή). Με την 5η κυκλοφορία στην εταιρεία πρστίθεται ο Warren Hill με την παρότρυνση του - για πολλά χρόνια - φίλου του, Eric Isaacson. Από το σημείο αυτό και έπειτα η Mississipi Records επικεντρώνεται κυρίως στην επανακυκλοφόρηση δυσεύρετης μουσικής. Ο Hill διατηρεί ένα δισκοπωλείο στο πίσω μέρος της κατοικίας του στο Montreal με το όνομα Blackroom Records & Pastries. O Isaacson διατηρεί ακόμη το δισκοπωλείο στο Portland με το όνομα της εταιρείας, Mississipi Records, το οποίο πουλάει μόνο βινύλια και κασσέτες και διαθέτει μόνο μερικά CD από τοπικά συγκροτήματα του Portland με τις κόπιες να φτάνουν το πολύ χίλια κομμάτια στις κυκλοφορίες της. Η κυκλοφορία MR026 (της οποίας η plant θα μπορεί να δηλώνει περήφανη κάτοχος σε μερικές ημέρες) είναι μια συλλογή από bluegrass gospel με παλαιές αυθεντικές ηχογραφήσεις από ονόματα όπως ο Blind Joe Taggart, Bukka White, Bo Weavil Jackson, Kid Prince Moore, κ.ά. Ξεχώρισα τρία από τα 12 του άλμπουμ.
Αυτό το Μάρτιο κυκλοφορεί ο νέος δίσκος των βέλγων Ghinzu μετά από 5 χρόνια. Προηγήθηκαν το Electronic jacuzzi (2000) το οποίο κυκλοφόρησε μόνο στο Βέλγιο και το πολύ καλό Blow (2004). Στο site τους στο myspace μπορείτε να ακούσετε κομμάτι από το κανούριο τους album το οποίο θα ονομάζεται Mirror Mirror.
Ξεκινώντας από συνθέτες μουσικής soft-core porn ταινιών οι λονδρέζοι Sam Genders και Mike Lindsay κατέληξαν στην δημιουργία ενός αξιοπρόσεκτου και αταξινόμητου ήχου που τελικά χαρακτηρίστηκε από μερικούς ως 'future folk' και 'folktronica'!Οπότε αφού έμαθαν τι ακριβώς είναι αυτό το είδος που αποφάσισαν να παίξουν,μεγάλωσαν την μουσική τους παρέα και άρχισαν να σκορπούν σαν σφαίρες τις μελωδίες τους στον απέραντο και αχανή μουσικό γαλαξία...Στο μεσοδιάστημα κυκλοφόρησαν τρεις δίσκους στον αριθμό με πιο πρόσφατο τον 'Good Arrows' το 2007.
Γιατί το Seattle δεν έχει μόνο grunge..Έχει και εξαιρετικούς "modern/contemporary classical" συνθέτες. O Ραφαήλ, αρκετά μελαγχολικός, συνδυάζει άψογα τον ήχο του πιάνου με ηλεκτρονικά στοιχεία (με τρόπο που μόνο ίσως ο Max Richter θα μπορούσε) και δημιουργεί έναν δίσκο που θα σε στοιχειώνει για πολλές μοναχικές βραδιές στο σπίτι σου.
Για να το θέσουμε και πιο εύγλωττα:
"Rafael Anton Irisarri's music is a dual perspective close-up focus on the micro textures of rustling static-filled sonic surfaces with the wide-open distant tree lined horizons of sunset at dusk. Submerged piano melodies, reverberating guitar tonalities and electronic punctuation all contribute as the converging elements, but it's his hand at electro-acoustic composition that offers the listener the often breathtaking vantage into this sonic world. The combined effect is one of time passing in introspection, remembrances of landscapes and the nature of our relationship with things past as we move toward those yet to come. Plaintively yearning, his music never resigns itself to the stoicism of the melancholic, but is asking, moving, and drawing us into a state of hearing, seeing and recognizing the scale, scope and richness of the natural world and ourselves in the everyday.
This music draws as much on modern genre progenitors like Brian Eno, Robin Guthrie and My Bloody Valentine as it does from the more historic traditions in neo-classicism from Erik Satie and Olivier Messiaen. It's this intersection of sounds, both traditional and modernly avant, that make for the balancing act that can be described as something beyond just 'ambient' or 'cinematic' in his music; it brings the listener to a state somewhere between emotionally entranced and psychologically adrift."
Ήθελα εδώ και καιρό να κάνω αυτό το ποστ..όμως,ποτέ δεν είναι αργά!το 2007 οι Bad Religion χαρτογράφησαν την κόλαση ξανά.σοφή κίνηση,πραγματικά,αφού οι χάρτες που κυκλοφορούσαν στην αγορά είχαν γίνει ανάρπαστοι εδώ και χρόνια πολλά..
Καμία σχέση με τους επαναστάτες στην Κίνα στις αρχές του 20ού και γενικά καμία σχέση με οποιαδήποτε εξέγερση μουσική.Απλοί ποπρόκερς είναι τα παιδιά!Αλλά ροκάρουν καλά...και κάτι παραπάνω από καλά μπορώ να πω.Το 2005 κυκλοφόρησαν το 1ο άλμπουμ τους με τίτλο Exits από την Mercury χωρίς να πετύχουν και τίποτα, μάλλον.Εγώ τουλάχιστον δεν γνώριζα την ύπαρξή τους.Εν έτει 2009 γίνονται, λοιπόν, διάσημοι για περισσότερο από 15 λεπτά ας πούμε και γι' αυτό γράφω τώρα για το Union, τον 2ο δίσκο τους, ο οποίος διατίθεται μέσω iTunes!Τι σου είναι αυτή η τεχνολογία?Έτσι κατάφεραν να τραβήξουν τα φώτα και τους προβολείς προς τα πάνω τους και μπράβο τους!Περισσότερες πληροφορίες στα όλ μιούζικ, μάι σπέις και οφίσιαλ.
Η ιστορική μουσική σκηνή του Λονδίνου, αλλά και ολόκληρου του πλανήτη έκλεισε χθες τις πόρτες της για τελευταία φορά.Το κτίριο πρόκειται να κατεδαφιστεί.Η λίστα των συγκροτημάτων που εμφανίστηκαν σ'αυτό ατελείωτη...Προχθες ήταν αυτοί .
Tone λέγεται ο 1ος προσωπικός δίσκος του Jeff Ament και κυκλοφόρησε πριν μερικούς μήνες και συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο.Ο Ament είναι μπασίστας και βασικό μέλος των Pearl Jam με συμμετοχή σε όλες τις προ-Pearl Jam μπάντες του Seattle όπως Green River,Mother Love Bone,Temple of The Dog.Πάντα ήταν ένας από τους βασικούς συνθέτες του συγκροτήματος.Δικό του είναι το τραγούδι Jeremy, που αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία κυρίως λόγω της προβολής του video μέσω του Mtv.Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το πρότζεκτ του ThreeFish,ενώ ο ήχος του χαρακτηρίζεται πιο πειραματικός σε σχέχη με τις δουλειές των υπολοίπων μελών του συγκροτήματος.
